Edwin Hermans

Edwin komt aan de start van het seizoen 1997/98 over van MVV, dat promoveerde naar de eredivisie. De linksback heeft een PSV-verleden dus koopt Pim Verbeek hem.

Op dat moment zorgt dat voor enige beroering in Sittard, omdat publiekslieveling Robert Loontjes voor Edwin moet wijken. Die beroering verdwijnt snel, want Edwin blijkt in zijn eerste seizoen inderdaad beter te zijn dan Robert Loontjes.

In het seizoen 1998/99 is Edwin nog steeds de degelijkheid zelve. Alleen een doelpunt ontbreekt nog op zijn palmares. Wel haalt hij voor de tweede maal de verliezersmedaille op in de bekerfinale.

Het seizoen 1999/00 brengt weinig verandering. Edwin blijft die solide verdediger die ook nog eens alle 34 wedstrijden meedoet. Iedere club schijnt een probleem op de linksbackpositie te hebben, maar wij niet, want wij hebben Edwin.

Dat kunststukje herhaalt hij in het seizoen 2000/01. Toch wordt zijn niveau minder; net als dat van Fortuna. Pas in zijn vijfde Fortunaseizoen scoort Edwin zijn eerste officiële treffer voor Fortuna. En dan was dat ook nog een rebound van een zelf gemiste penalty bij een 7-0 voorsprong tegen EHC in de beker.

Na al die jaren kun je concluderen dat Edwin één vreemde eigenschap heeft. Hij speelt namelijk zo goed of zo slecht als het elftal speelt. En dus beleeft hij zijn persoonlijk slechtste seizoen bij Fortuna in het jaar dat de club degradeert: het seizoen 2001/02.

Net op dat moment loopt zijn contract af. En wie wil hem nu nog hebben? Eredivisionist De Graafschap!

Maar twee – niet al te succesvolle – jaren later keert Edwin gewoon weer terug naar Fortuna. Hij moet met zijn schat aan ervaring leiding gaan geven aan het jeugdige Fortuna dat in het seizoen 2004/05 de weg naar boven wil inslaan. Mede vanwege blessureleed kan hij zijn stempel zelden op de ploeg drukken.

Zijn tweede seizoen sinds zijn terugkeer verloopt opnieuw teleurstellend. Edwin begint als centrale verdediger maar wordt op een gegeven moment toch weer linksback als Ronald Dassen een linie terugschuift.

Maar voor de linksbackpositie is Edwin toch wat te traag en leiderschapskwaliteiten op het veld toont hij ook niet. Buiten het veld toont hij zich wel. Als de resultaten slecht zijn, loopt hij daar niet voor weg. Dat prijst hem.

In het seizoen 2006/07 – zijn laatste contractjaar – lijkt een plek op de bank zijn deel. Edwin lijkt zich daar ook bij neer te leggen, waardoor zijn carrière als een nachtkaars uit zal gaan, maar dan gebeurt er op de slotdag van de transferperiode iets opmerkelijks: eredivisieclub Willem II neemt hem over van Fortuna.

Hij moet in Tilburg de jonge selectie van de broodnodige ervaring voorzien. Dat was ook de bedoeling in Sittard-Geleen toen hij terugkeerde bij Fortuna, maar daar kwam niets van terecht. Waarop Willem II dan nu baseert dat het in Tilburg wel gaat lukken is dan ook een groot vraagteken.

Hoe dan ook, Edwin vertrekt naar Tilburg en zo komt er een slot aan Edwins teleurstellende terugkeer bij Fortuna.