“Hard willen werken en bereid zijn om jezelf te verbeteren in dienst van het team en de club.” Die boodschap geeft Danny Buijs aan zijn spelers mee aan de start van zijn tweede seizoen als trainer van Fortuna Sittard.
De selectie wordt opnieuw stevig verbouwd. Eerste doelman Michael Verrips vertrekt (naar FCV Dender EH) en Buijs krijgt er Mattijs Branderhorst voor terug (gehuurd van FC Utrecht). In de achterste linie vertrekken Sadik Fofana (naar Bayer ’04 Leverkusen), Nathan Markelo (naar Roda JC), Dimitris Siovas (naar PAS Lamia), Rémy Vita (verhuurd aan Amiens SC) en Siemen Voet (naar Slovan Bratislava).
Fortuna haalt er Shawn Adewoye (van RKC Waalwijk), Jasper Dahlhaus (van FC Eindhoven), Darijo Grujčić (van Austria Lustenau) en Syb van Ottele (van SC Heerenveen) voor terug.
Ook op het middenveld moet Fortuna op zoek naar versterking, want Deroy Duarte (naar PFK Ludogorets 1945), Arianit Ferati (SV Waldhof Mannheim), Justin Lonwijk (naar Viborg FF), Ragnar Oratmangoen (FCV Dender EH) en Oğuzhan Özyakup (einde carrière) verlaten Fortuna Sittard.
Fortuna haalt Samuel Bastien (van Burnley FC), Ryan Fosso (van FC Valduz), Ezequiel Bullaude (gehuurd van Feyenoord) en Luka Tunjić (van Holstein Kiel).
In de voorhoede zien we Mouhamed Belkheir (verhuurd aan RAA Louvièroise), Iñigo Córdoba (naar Burgos CF), Iman Griffith (naar Roda JC), Marko Lazetić (naar FK TSC Bačka Topola) en Milan Robberechts (verhuurd aan RSCA Futures), al dan niet tijdelijk, vertrekken.
Fortuna haalt er Makan Aïko (van Le Mans FC), Ante Erceg (van Istra 1964) en Josip Mitrović (van HNK Gorica) voor terug.
Fortuna start het seizoen sterk met twee overwinningen en alhoewel er daarna enkele nederlagen volgen, komt Fortuna voor de winterstop niet in de problemen. Sterker nog, Fortuna heeft halverwege de competitie 25 punten te pakken, staat keurig op plek acht en mag ambities koesteren voor de Europese playoffs.
Dat is overigens wel de enige route die naar Europees voetbal leidt, want Fortuna sneuvelt in de tweede ronde van het bekertoernooi op bezoek bij tweededivisionist Quick Boys.
In de winterstop laat Fortuna Ante Erceg vertrekken (naar HNK Gorica) en verhuurt het Úmaro Embaló (aan Vitória SC). Fortuna haalt er huurling Bojan Radulović (van Huddersfield Town FC) voor terug. Fortuna contracteert ook middenvelder Daley Sinkgraven (van UD Las Palmas).
Fortuna komt zwak uit de startblokken voor de tweede competitiehelft, want pakt slechts een punt uit zes duels. In de sportieve problemen komt Fortuna desondanks niet. Sterker nog, Fortuna blijft lang meedoen voor een plek in de Europese playoffs.
Dat scenario wordt dusdanig reëel, dat Fortuna twee duels voor het einde van de competitie met de billen bloot moet: Fortuna heeft geen UEFA-licentie, die vereist is om in het seizoen 2025/26 Europees te mogen spelen. En als dat niet mag, dan is ook deelname aan de Europese playoffs niet mogelijk. De UEFA stelt strengere licentie-eisen dan de KNVB. Fortuna voldoet aan de eisen van de KNVB, maar niet aan die van de UEFA.
Het is niet Ivo Pfennings, maar interim-algemeen directeur Martijn Merks, die dit nieuws brengt. Pfennings verliet Fortuna in maart, na zes en een half jaar algemeen directeur te zijn geweest. Niet veel later kondigt ook voorzitter Isitan Gün zijn vertrek aan bij de club. Hij blijft voorlopig wel aan als meerderheidsaandeelhouder, maar staat, na bijna negen jaar, de voorzittershamer af.
Gün nam Fortuna Sittard medio 2016 over toen de club op apegapen lag. Hij gaf de club opnieuw zelfvertrouwen door uit te stralen dat er weldegelijk een toekomst is voor Fortuna Sittard in het betaalde voetbal. Dat zelfvertrouwen was na vijftien jaar overleven zonder perspectief op beterschap murw gebeukt.
Al snel bleek die toekomst niet in de Eerste maar in de Eredivisie, want Fortuna promoveert al rap. Wellicht nog verrassender, Fortuna zou onder het voorzitterschap van Gün ook niet meer uit de Eredivisie degraderen. Een combinatie van een goed technisch netwerk, autonome financiële groei van de club, maar ook hogere uitgaven dan inkomsten om het hoofd boven water te houden in de Eredivisie, lagen aan het sportieve succes ten grondslag.
Dat laatste leverde Fortuna een aanzienlijke schuldenlast op, die Fortuna uiteindelijk in de armen dreef van de voornaamste schuldeiser, aandeelhouder Principion. Wie betaalt, bepaalt immers.
Dat laat onverlet dat Gün voor een kentering zorgde bij Fortuna Sittard, die velen niet meer voor mogelijk hadden gehouden, inclusief alle FC Limburg-adepten, die elke vorm van levensvatbaarheid hadden uitsloten (laat staan op Eredivisieniveau).
Fortuna eindigt het seizoen op plek elf. Een prima prestatie, als je het ontbreken van de UEFA-licentie (en de gevolgen daarvan) buiten beschouwing laat. Gemiddeld verwelkomt Fortuna een kleine 10.600 betalende toeschouwers bij thuisduels. Dat zijn er opnieuw 200 meer dan het seizoen voordien. Alleen in het seizoen 1982/83 lag dat gemiddelde hoger.
Kristoffer Peterson kroont zich tot topscorer van Fortuna Sittard met zeven treffers in de Eredivisie.
