Persoon
Robert Roest
Beroep: centrale verdediger/trompettist.
Robert komt de Sittardse rangen versterken als Fortuna bij aanvang van het seizoen 1995/96 terugkeert in de eredivisie. Het contact tussen Fortuna en Robert komt stomtoevallig tot stand.
Fortuna is in de voorbereiding neergestreken in een Spaans hotel. Daar zit Robert op dat moment vakantie te vieren en hij heeft weinig zin om nog langer voor eersteklasser KSK Beveren (zijn toenmalige club) te spelen.
Dick Voorn stapt op hem af en het duurt niet lang voordat Robert zich een Fortunees mag noemen. In het seizoen 1995/96 is Robert een van de sterkhouders van Fortuna die ervoor verantwoordelijk is dat Fortuna zich handhaaft.
In het seizoen 1996/97 verandert daar niet veel aan. Robert ontfermt zich over Sittardse penalty’s. Ondanks herhaaldelijke tegenwerpingen, is duidelijk dat hij penalty’s altijd (oké behalve dan die ene tegen Roda in 1995) rechtsbeneden binnentrapt. Maar ze zijn zo zuiver dan geen enkele keeper erbij kan.
Ook in het seizoen 1997/98 blijft Robert onze rots in de branding. De kopsterke centrale verdediger blijkt ook buiten het veld altijd in voor een geintje. Zijn trompetsolo bij Harry Vermegen is wat dat betreft tekenend.
In het seizoen 1998/99 beleeft Robert zijn hoogtepunt bij Fortuna. Hij speelt namelijk de bekerfinale met Fortuna. Jammer genoeg gaat die verloren.
In het seizoen 1999/00 gaat het allemaal wat minder. Niet alleen met Fortuna, maar ook met Robert. Hij loopt tegen enkele kleine blessures op en speelt dus niet meer alle wedstrijden mee.
Het seizoen 2000/01 zal Roberts laatste seizoen in Sittardse dienst zijn. Na het vertrek van Arno van Zwam is Robert nu aanvoerder en hij speelt een degelijk seizoen, maar Fortuna ontsnapt ternauwernood aan degradatie.
Toch volgt er geen contractverlenging meer. Robert wil namelijk – vanwege zijn kinderen – verhuizen richting Utrecht, maar Jacques Opgenoord staat niet toe dat een speler niet in de regio Sittard woont. Kortom, Robert moet vertrekken.
Daar zouden we nog wel eens spijt van kunnen krijgen, want met hem vertrekt niet alleen een goeie centrale verdediger, maar ook een sociale vent met wie je nog gezellig een pilsje kunt drinken.
Eredivisionist FC Utrecht – de club van zijn dromen – is zijn volgende club, waarmee de cirkel rond is.