Fernando Ricksen

Fernando doorloopt de jeugdopleiding van Fortuna en komt in het seizoen 1993/94 bij de hoofdmacht. Zijn eerste seizoen wordt geen succes, maar dat heeft weinig met de kwaliteiten van Fernando te maken. Fortuna is zojuist gedegradeerd en denkt met de gedegradeerde selectie meteen weer terug te keren. Fernando krijgt nauwelijks een kans, terwijl Fortuna in de grijze middenmoot belandt.

In het seizoen 1994/95 krijgt vanuit zowel sportieve als financiële overwegingen de jeugd een kans onder de nieuwe trainer Pim Verbeek. Fernando is een van die jeugdige talenten, die ontbolstert in een fantastisch seizoen waarin Fortuna kampioen wordt.

Als Fortuna in het seizoen 1995/96 terugkeert in de eredivisie is Fortuna een van de favorieten om te degraderen, maar dat gebeurt niet. Dit elftal heeft simpelweg teveel kwaliteit, ook al heeft Verbeek wat moeite om die kwaliteiten op waarde te schatten. Als verdedigende middenvelder heeft Fernando daarbij een belangrijke rol. Andere clubs beginnen al langzamerhand belangstelling te ontwikkelen.

Het seizoen 1996/97 zal voorlopig het laatste seizoen van Fernando zijn bij Fortuna. Hij speelt alle 34 duels, begint ook nog doelpunten te maken en is in principe onhoudbaar voor Fortuna. Dat hij vertrekt is dus niet verrassend, zijn nieuwe club is dat wel: het gedegradeerde AZ! De lokroep van ome Scheringa is sterk, te sterk.

Na een mooie carrière die leidt via Glasgow Rangers, het Nederlands Elftal (twaalf maal) en Zenit St Petersburg, lijkt Fernando’s voetbalcarrière er in 2008 op te zitten. Hij keert terug naar Nederland, eerst naar Alkmaar waar hij een café leidt, maar later ook naar Sittard-Geleen waar hij de D2-jeugd van Fortuna gaat trainen bij de start van het seizoen 2010/11.

Daar blijft het niet bij. Trainer Wim Dusseldorp kan een ervaren middenvelder goed gebruiken en dus stoomt Fernando zich klaar om weer te gaan spelen. Vlak voor de winterstop tekent hij een contract tot het einde van het seizoen en zo keert een van Fortuna’s meest succesvolle jeugdspelers terug op het oude nest.

Onder leiding van Fernando redt Fortuna het vege lijf op de laatste speeldag. Fernando spuugt zijn gal over de mentaliteit van sommige spelers en tekent bij als blijkt dat de rotte appels verwijderd zijn.

In het seizoen 2011/12 begint Fernando als basisspeler centraal achterin of soms als controlerende middenvelder. De jaren beginnen toch te tellen, want Fernando is vaak geblesseerd. In de tweede competitiehelft verliest Fernando zijn basisplek onder Tini Ruys. Hij speelt wel nog af en toe als rechtsback.

Toch tekent hij bij voor nog een seizoen. Maar ook in het seizoen 2012/13 heeft Fernando geregeld te maken met blessures. Een herniablessure houdt hem grotendeels buiten strijd. Op het einde van het seizoen zet Fernando dan maar noodgedwongen een punt achter zijn imposante loopbaan. Hij gaat nog een jaartje afbouwen bij tweedeklasser Minor, waar zijn broer Pedro trainer is.

In het seizoen 2017/18 richtten supporters van Fortuna Sittard een standbeeld op voor Fernando buiten het Fortuna Sittard Stadion. Fernando lijdt dan al enkele jaren aan de ziekte ALS, die zijn spieren aantast. Ondanks de slechte prognose, blijft Fernando optimistisch en vecht hij door.

Het is dat optimisme en die vechtlust die de supporters aanspreekt. Oud ploeggenoten Kevin Hofland en Mark van Bommel onthullen het standbeeld.