Persoon
Regillio Simons
Beroep: eigenaar houthandel en -zagerij.
Regillio komt naar Fortuna in het seizoen 1995/96 als Fortuna gepromoveerd is naar de eredivisie. Hij komt over van eerstedivisionist SC Telstar.
In zijn eerste seizoen speelt hij vrij veel wedstrijden, maar toch meestal als invaller. In dat eerste seizoen blijkt dat Regillio nog flink moet wennen aan het fysieke niveau van de eredivisie.
In het seizoen 1996/97 is er weinig verbetering. Regillio mag het vaak als stormram proberen, maar erg succesvol is hij niet.
In het seizoen 1997/98 is er voorzichtig vooruitgang zichtbaar. Regillio is fysiek gegroeid en weet zich staande te houden in het vijandige strafschopgebied. Maar ja, Bert van Marwijk heeft de beschikking over het koningskoppel Ronald Hamming / Michael Jeffrey, dus Regillio zit in de wachtkamer.
Het seizoen 1998/99 wordt de definitieve doorbraak van Regillio. Hij is fysiek volwassen geworden en ontwikkelt zich als een ware plaag voor menige eredivisieverdediging. Hij geeft zelf mede vorm aan het gloriejaar 1998/99.
Hij scoort twaalf maal in dat seizoen en dwingt Bert van Marwijk tot pijnlijke keuzes in de spits. Wie zal er ooit nog zijn vier treffers in De Baandert vergeten tegen PSV (6-4 winst)? Zijn prestaties, zijn manier van spelen en zijn omgang met het publiek maken hem tot één van de populairste Fortunezen in die periode.
Het “toet, toet, boing, boing, hakken en zagen met Simons” galmt door De Baandert. Maar op het einde van het seizoen zal hij Fortuna verlaten. Bij het gedegradeerde NAC kan hij meer geld verdienen dan in Sittard. En bovendien kan hij dan in zijn geliefde Amsterdam gaan wonen.
Halverwege het seizoen 2001/02 haalt Fortuna deze verloren zoon op huurbasis terug uit Breda, waar hij geen schim is geweest van de speler die hij in Sittard was. Regillio moet in het restant van het seizoen proberen te redden wat er nog te redden valt in Sittard. Het zou al mooi zijn als er iets van zijn bevlogenheid zou uitstralen op de rest van de selectie.
Helaas lukt dat niet. Regillio kan niet datgene brengen wat van hem verwacht wordt. Een rode kaart tegen FC Utrecht houdt hem weken aan de kant. Uiteindelijk haalt hij het einde van de competitie niet. Hans de Koning schorst hem disciplinair voor de laatste wedstrijd.
Simons keert terug naar eredivisionist NAC, dat hem onmiddellijk uitleent aan eredivisionist Willem II.