Wil Helwig

Wil is al van kleins af aan met heel zijn familie Fortunasupporter als zijn klasgenoot van de lagere school Wil Meijers hem medio 2008, samen met John Veenstra, vraagt of ze met z’n drieën niet iets voor Fortuna kunnen betekenen.

Ondertussen is Hans Erkens in rap tempo de club aan het afbreken en dat gaat hem erg goed af. Alle drie leggen € 50.000 op tafel en vragen supporters zich hierbij aan te sluiten. Een gouden zet, zo blijkt later.

Samen met die supporters richten ze in december 2008 Trots op Fortuna (TOF) op, al blijft John Veenstra vanaf dag één op de achtergrond. Hoofddoelstelling van TOF is het revitaliseren van de club middels het brengen van meer kwaliteit op het veld. Uiteindelijk komt daar nauwelijks iets van terecht, want sportief gaat het bergafwaarts.

Desondanks verwerft het tweetal een enorme naamsbekendheid in de Westelijke Mijnstreek en ver daarbuiten en hun enthousiasme, liefde voor de club, vastberadenheid en het creëren van een gezamenlijke vijand (Hans Erkens / Stuurgroep Topvoetbal Limburg), trekt honderden mensen over de streep om lid te worden van TOF.

Drie jaar lang maken ruim 600 mensen maandelijks € 10 over naar de rekening van TOF en zorgen ervoor dat de club weer breed wordt gedragen in de Westelijke Mijnstreek en ver daar buiten.

Daar waar Wil Meijers vaak TOFs woordvoerder is, springt Wil Helwig bij waar nodig. Zijn no-nonsense stijl van presenteren, zijn ‘jongen-van-het-volk-voorkomen’ en aanstekelijke enthousiasme zorgen ervoor dat hij een graag geziene gast wordt rondom de club, al was dat niet zijn bedoeling tijdens zijn aantreden.

Zijn grootste verdienste is dat hij begin 2009 de bestuursleden Sjra Philippen en Jo Abelshausen ervan heeft weten te overtuigen om voor TOF te kiezen en niet in zee te gaan met de Stuurgroep Topvoetbal Limburg, geholpen door vele TOF-vrijwilligers, een niet-presterende stuurgroep en een schutterende gouverneur.

Na het opstappen van Hans Erkens als algemeen directeur in april 2009, ondersteunen Wil en Wil Meijers de bestuursleden Jo Abelshausen en Sjra Philippen in hun strijd tegen de KNVB. In juni 2009 treedt Wil namens Fortuna aan in Utrecht om via de rechtbank Fortuna’s licentie terug te krijgen. Voor deze beproeving slaagt Wil en hij neemt zich voor enige afstand te nemen.

Eind juli 2009 neemt hij wel plaats in het nieuwe interim-bestuur van de club (andere leden: Wil Meijers, Sjra Philippen, Jo Abelshausen en Jan Baggen) dat zich ten doel stelt een nieuw definitief bestuur te benoemen.

Dat lukt in oktober 2009. Wil neemt zitting in dit nieuwe dagelijkse bestuur van Fortuna, naast voorzitter Wil Meijers, Marcel Tinnemans en Chrétien Queis. Binnen Fortuna gaat hij zich bezighouden met het opzetten van ‘Maatschappelijk Verantwoord Ondernemen’ en meet zich een rol aan die beter bij hem past: de harde werker op de achtergrond.

Nadat Fortuna zich twee seizoenen ternauwernood en met behulp van enkele ex-Fortunezen die elders hun brood verdienen pas op de laatste speeldag veiligspeelt loopt het seizoen 2011/12 heel anders af.

Na afloop van de laatste wedstrijd steekt trainer Tini Ruijs het vuur aan het lont en destabiliseert hiermee de club. Onderhuids was de spanning al een half jaar te snijden, nadat Jo Abelshausen Jos Alberts in de organisatie had gedropt met als opdracht sponsoren te werven en de organisatie te professionaliseren. Taken die eigenlijk tot het bestuur behoren.

Tot grote frustratie van Wil, die juist dacht ook wat meer tijd te kunnen gaan besteden aan zijn familiebedrijf, dat het zwaar heeft in de crisis die Europa al enige tijd in haar greep heeft.

De uitspraken van Ruijs zijn indirect aanleiding voor een scheuring binnen het Fortunabestuur, maar het is juist Wil die zich altijd op de lange termijn van de club heeft gericht en zichzelf wegcijfert. De club heeft zulke mensen juist nodig, zeker in het seizoen 2012/13.

Echter, de scheuring is definitief. Het zittende dagelijkse bestuur (inclusief Wil) treedt af en wordt in oktober 2012 afgelost door de nieuwe directie onder leiding van Martin Masset.