Emmo Meijer

In 1999 vraagt Fortuna’s raad van toezicht aan Emmo om toe te treden tot de raad van toezicht en een beleidsplan op te stellen. Deze chemicus heeft een mooie carrière gemaakt bij DSM (uitmondend in het directeurschap van DSM Research) en is ook nog hoogleraar aan de TU Eindhoven. Kortom, dit moet een schot in de roos zijn. Een slimme man die de club van een visie moet kunnen voorzien.

Maar in de periode heeft Fortuna niet zozeer behoefte aan een visie maar aan iemand die Jacques Opgenoord en Cor Nijpels een halt toeroept. Dat doet Emmo niet, waardoor Fortuna in enorme financiële problemen belandt.

Per 1 januari 2002 treedt Emmo toe tot de in het leven geroepen raad van commissarissen als onderdeel van de nieuwe organisatiestructuur. Hij wordt er voorzitter van. Financieel is dan de pleuris uitgebroken in Sittard.

Begin 2002 betekent dat dat FC Limburg weer op de agenda komt. Fortuna staat niet onwelwillend tegenover FC Limburg en Emmo blijkt één van de drijvende krachten achter dit avontuur. Hij doet het voorkomen alsof DSM financieel achter FC Limburg gaat staan, maar dat blijkt allerminst het geval als er handtekeningen gezet dienen te worden. Exit FC Limburg.

Officieel krijgt MVV de zwarte piet toegeschoven, maar de gebrekkige financiële onderbouwing van de plannen is natuurlijk de echte oorzaak.

Exit FC Limburg dus, maar niet exit Emmo. In het seizoen 2002/03 is Emmo nog steeds voorzitter van de RvC. De financiële chaos waarin Fortuna nog steeds verzeild is en het vertrek van algemeen directeur Theo Mommers in september 2002 zorgen ervoor dat de rol van de raad van commissarissen in het dagelijkse bestuur tussen september 2002 en maart 2006 (aanstelling van gedelegeerd commissaris Hans Erkens) groter is dan verwacht.

De twee grootste taken zijn het afleveren van sluitende begrotingen en de verkoop van het stadion en de exploitatierechten van ruimtes onder en rondom het stadion. Emmo loopt daar niet voor weg en dat moet je hem nageven.

In het seizoen 2003/04 is zijn voornaamste taak nog steeds de verkoop van het stadion, waarvoor hij een bestemmingsplanwijziging (richting detailhandel) voor het gebied rond het stadion nodig heeft die hij via de gemeenteraad wil realiseren. Maar die krijgt hij niet: de Sittardse/Geleense middenstand gaat succesvol dwarsliggen. En dus zoekt Emmo verder naar andere oplossingen.

In het seizoen 2004/05 ziet het volgende reddingsplan voor Fortuna het licht. Ditmaal heeft ie een woningbouwvergunning nodig op het Euregionaal Sportcentrum. Gaat het nu wel lukken?^† Lukt ook niet, maar de gewenste vergunning voor detailhandel rond het stadion komt medio 2005 wel los.^{‡, ††, ‡‡, †††}

Is er dan nu eindelijk witte rook in Sittard? Nee, want de leden van de raad van commissarissen (die het stadion kopen) krijgen de financiering van die aankoop niet rond. Emmo mag opnieuw gaan studeren.

Begin 2006 lukt het Emmo en de andere leden van de raad van commissarissen dan toch om het stadion en de exploitatierechten van de ruimtes onder en rondom het stadion verkocht te krijgen aan VolkerWessels, Jongen en Meulen en daarmee de schuldenlast van de club tot nul terug te brengen. Het heeft heel wat voeten in de aarde gehad, maar uiteindelijk is het dan toch gelukt.

Zoals verwacht treedt Emmo op dat moment (januari 2006) terug als voorzitter van de raad van commissarissen. Hans Lurvink volgt hem op. Emmo blijft wel lid van de raad van commissarissen, maar niet voor lang. Vrij snel verdwijnt Emmo geruisloos naar de achtergrond, waarmee hij een zeer teleurstellende periode bij Fortuna afsluit. Van een professor zou je meer verwachten.

————-
^† Besluit op lange baan, club naar de maan
^‡ Wissel in stadion: club erin detail erin?
^†† Stekker uit Fortuna? Voorkom euthanasie!
^‡‡ Na raadsbesluit over en uit?
^††† Failliet? Jammer Bjørn