CFK luidt de noodklok

Het contractspelersfonds KNVB (CFK) heeft de noodklok geluid omtrent de betalingsachterstand die eredivisieclubs hebben. Een van de grootste wanbetalers is Fortuna Sittard.
Het CFK is opgericht om profvoetballers een goede pensioenvoorziening te regelen. Het komt er kort gezegd op neer dat een profspeler in Nederlands slechts een gedeelte van zijn salaris cash in handen krijgt. Het restant gaat naar het CFK, dat het geld beheert voor de speler. Als de speler stopt met voetballen krijgt hij het opgebouwde pensioen in termijnen uitbetaald.
Het schijnt schering en inslag te zijn bij eredivisieclubs om die betalingen aan het CFK op te schorten. Dat kan natuurlijk ook, omdat de verplichtingen die de clubs hebben bij het CFK niet direct opeisbaar zijn door spelers. En als je in geldnood zit, betaal je eerst de meest dringende rekeningen die je hebt. Bovendien kan een speler, die eist dat zijn club salaris afdraagt aan het CFK, de club om zeep helpen. En daar is ie ook niet bij gebaat want dan kan ie helemaal naar zijn geld fluiten.
Maar ja, als je de langlopende rekeningen laat slingeren, begint er wel een tijdbom onder je organisatie te tikken. En Fortuna Sittard blijkt één van de drie eredivisieclubs (Sparta en Den Bosch zijn de anderen) te zijn waar de tijdbom het grootst is. Fortuna blijkt een betalingsachterstand van meer dan één jaar te hebben. Het CFK zegt niet hoe groot de achterstand van Fortuna in euro’s is, maar Dagblad De Limburger houdt het op 1 miljoen euro.
Desgevraagd, geeft Mommers aan, dat hij met het CFK een regeling heeft getroffen over het wegwerken van de schulden en dus lijkt er niet zo gek veel aan de hand.

Maar ja, dat zou wel eens snel kunnen gaan veranderen als de KNVB daadwerkelijk de licentievoorwaarden gaat aanscherpen. De KNVB heeft aangegeven dat vanaf komend seizoen ook de betalingsachterstanden van de clubs een rol gaan spelen bij het afgeven van een licentie. Op dat punt gaat Fortuna Sittard alvast een zware onvoldoende scoren….(bron: Algemeen Dagblad / Dagblad De Limburger).